Σάββατο, 19 Μαΐου 2018

Ορισμός

Ένα ποίημα που θυμίζει ποίημα
έχει δα κάπως αποτύχει.

Σαν η μεταφορά σου φανερώνεται
ως τέτοια,

σα λες «να μια μεταφορά»,

τότε ακυρώνεται μεμιάς
κι η ίδια κι ο σκοπός της

- βάζει τελεία πρόωρα.

Δείχνει μια δυστοκία, όσο να 'ναι,

ή που ζορίστηκε πολύ ο ποιητής
ή διόλου.

Ένα ποίημα που δε μέστωσε, πρώτα,
- σ' ανοιχτή πληγή ή σε γιορτή -
είναι τεχνητό κι άσχημο.

«Τούτο δεν είναι ποίημα»,

πρέπει να λες, στο τέλος,

«είναι ολάκερο μία καινούργια λέξη».

Όμοια να σηκώνεσαι, κατόπι του,
από μια έγνοια απαλλαγμένος,

ως αφουγκράζεσαι,
πάνω από σώμα αγαπητό,

και λες πως ανασαίνει.

Κυριακή, 17 Δεκεμβρίου 2017

Διαθήκη

Σα θα πεθάνω αφήστε τους
σταυρούς και τα "εις μνήμη",
κυπάρισσο φυτέψτε μου
και πλάι της μια κρήνη,
να κατουράει το σκυλί,
να πίνει το αγρίμι.


[2014]

Σάββατο, 24 Ιουνίου 2017

Περιττό μα...

Κάποτε πάτησα μια κουράδα, ένα σκατό,
κι από την κλάψα και το φόβο, δήθεν,
δεν εξεκόλλησα το βλέμμα ούτε λεπτό,
βαδίζοντας απ' το σκατό κι εκείθεν


για χρόνια με την όπισθεν - τυφλός,
στα κόπρανα που εκείτονταν εμπρός.

[2015]